Leer-je-Landgenoten-Kennen

 

Het project “Leer-je-Landgenoten-Kennen” probeert mensen met verschillende culturele achtergronden meer met elkaar in contact te brengen. In dat verband heeft het project een website (www.leerjelandgenotenkennen.nl) waarop mensen kunnen aangeven als zij geïnteresseerd zijn in een ontmoeting met andere mensen. Tevens kunnen zij aangeven wie zij graag zouden ontmoeten.

Drie Nederlandse jonge vrouwen (30 jaar) Stasja, Azarakhsh en Stephanie hebben aangegeven graag een keer te willen eten met enkele Syrische vrouwen. Vandaar dat de projectleider Jan Piet van Berkel contact heeft gezocht met de voorzitter van de Stichting Syrische Vrouwen voor Nederland, Araa al Jaramani om paar Syrische vrouwen uit de stichting SVNL uit te nodigen voor een etentje en cultureel contact.

De ontmoeting was in restaurant “Resto Van Harte”. De vier Syrische vrouwen waren Malak, Razan, Raghad en Haya. Alle vrouwen zaten samen en introduceerden zichzelf. De Syrische vrouwen probeerden Nederlands te praten, een beetje met handen en voeten. Het was een goede kans voor hen om de Hollandse sfeer te proeven.  Het hoofdgerecht was “stamppot”. De “stamppot” was het startpunt voor onze herinneringen aan het Syrische eten. De Nederlandse vrouwen waren enthousiast om alle lekkere soorten eten te proeven en we beloofden hen dat wij een Syrisch etentje met en voor hen gaan plannen. 

ze hadden een paar dierbare dingen meegebracht die ons verbinden met onze herinneringen aan Syrië, en om over onze dromen, ideeën en cultuur te praten.

Een Sponsbad was van Malak, die een vriendin van Malak aan haar gaf. Dat was vóór de arrestatie van die vriendin. Malak bewaart het Sponsbad als een souvenier.

Razan bracht Syrisch geld mee. Dat geld heeft ze in Syrië gespaard toen ze dacht dat ze naar de universiteit zou gaan om een studie af te maken, maar de oorlog was snel gekomen en ze vluchtte zonder te studeren.

Ghaar zeep is het onderwerp van Raghad. Ze heeft een lange geschiedenis met dit soort zeep. Zij komt uit Aleppo en Ghaar zeep maken is een erfelijk beroep in haar familie.

Haya heeft een armband uit Syrië meegebracht.  Ze kocht hem toen ze 13 jaar was, en heeft hem bewaard want ze heeft een paar herinneringen verbonden aan deze armband. hun tranen vielen van alle ogen op de tafel, maar de ontmoeting  was niet alleen verdrietig, ze hebben veel gelachen en genoten.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

nl_NL_formalDutch
arArabic nl_NL_formalDutch